Na dobranoc – „Winne Wzgórze, Wiara” D. Schrammek; Szara Godzina

Na dobranoc – „Winne Wzgórze, Wiara” D. Schrammek; Szara Godzina

Co przyniesie los?

Każdy z nas miewa gorsze dni, każdy potrzebuje chwili wytchnienia. Jedni przegapiają ważne momenty w swoim życiu skupieni wciąż na pracy, inni zaniedbują bliskich… A co by się stało, gdyby każdy taki nieco zagubiony człowiek, nagle podjął decyzję aby zmienić diametralnie swoją dotychczasową sytuację i zamiast tylko myśleć o innym świecie, wcielić ten pomysł w życie??? Choć nie znamy naszego przeznaczenia, to jednak możemy podejmować różne decyzje, które będą miały wpływ na naszą życiową sytuację. Bohaterowie książki Doroty Schrammek są właśnie w trakcie takich wielkich zmian, które nastąpiły niekoniecznie z ich własnego wolnego wyboru… Jedni więc dobrowolnie, inni po traumatycznych przeżyciach, niejako zmuszeni, starają się jak mogą wybrnąć z różnych trudnych momentów i dopasować się do nowej rzeczywistości.

„Winne Wzgórze” – „Wiara” – bohaterowie

Dorota Schrammek przeplata ze sobą życie niektórych bohaterów swojej powieści. Jedni się poznają, inni być możne w kolejnej części wpadną na siebie??? Są jednak całkowicie różnorodni, co sprawia, że fabuła i każdy wątek jest ciekawy i wciągający dla czytelnika. Punktem wspólnym jest jednak miejsce – Pojezierze Drawskie!

Jednymi z pierwszych bohaterów, których poznajemy są: Dorota i Arek. Para musi zamieszkać w niedużej miejscowości położonej na właśnie na Pojezierzu Drawskim. Wraz z dwójką synów tworzą rodzinę, tyle że po przejściach… Arek przeżył poważny wypadek, stara się na nowo zbudować pewność siebie, trudno mu jednak posklejać uczucia, bowiem w zasięgu jego wzroku jest inna kobieta… Komplikuje on swoje życie coraz bardziej, a wszystko przez to, że nie czuje się doceniany, gdzieś się pogubił… Czy bohaterowie będą potrafili ze sobą szczerze rozmawiać? Autorka daje im szansę, a jest nią nowa restauracja – „Nóż i Widelec”… Żeby się porozumieć, trzeba jednak jeszcze sobie nawzajem zaufać, a to chyba rozmowy i zaufania najbardziej w ich związku brakuje…

Kolejnym równie ciekawym bohaterem jest Tadeusz, starszy pan, który zdecydowanie nie czuje jeszcze swojego dojrzałego wieku. Robi wiele przykrości innym, bez zastanowienia wydaje krzywdzące sądy… Niemal od zawsze był pracoholikiem, znalazł krótką chwilę na bliższą przyjaźń z Niemką Moniką, która jednak pewnego dnia niespodziewanie umiera… Tadeusz przez względy ekonomiczne, postanawia zamieszkać  na prowincji. Niestety do tej pory zdobył niemal tylko samych wrogów, choć pewna kobieta daje mu szansę na przyjaźń. Sabina jest również życiowym rozbitkiem. Czy jednak w jej życiu, może chodzić o to samo, na czym zaczyna zależeć Tadeuszowi???

Jeszcze jedną główną postacią jest Liliana, która zaprzyjaźnia się właśnie z Dorotą. Jest ona młoda, pełna życia a opiekuje się na co dzień swoją babcią. Dziewczyna musiała zostawić na jakiś czas pracę w korporacji i zaopiekować się staruszką. Wciąż jest jednak pełna planów i ciągłych rozterek dotyczących pracy. Na horyzoncie pojawia się mężczyzna, lekarz. Życie bywa skomplikowane i o tym również przekonuje się młoda Liliana, która wciąż myśli, że ma jeszcze czas na prawdziwe uczucie i prawdziwe życie…

Prowincja

Co łączy te wszystkie postacie? Otóż Dorota Schrammek dała im nowe życie w pięknej krainie pełnej jezior. Pojezierze Drawskie kryje wiele wspaniałych miejsc, jest pełne historii i krajobrazów, w których sama autorka zapewne czuje się „jak u siebie”. Życiorysy bohaterów „Winnego Wzgórza” – I części cyklu pt. „Wiara” są skomplikowane, nie ma w nich samego lukru. Obok perypetii bohaterów, istnieje piękny świat, pełen smaków i zapachów. Dorota Schrammek bowiem przemyca w swojej powieści przepisy tradycyjnej kuchni, ale również zwyczaje związane z świętami katolickimi. Stara się również podejmować inne tematy społecznie ważne, takie jak choćby istnienie hospicjów.

Pełna wątków powieść pokazująca, że zmiana niekoniecznie zawsze przynosi  sto procent szczęścia. I mimo iż czasem osobiście gubiłam się pośród bohaterów, to uważny czytelnik, który lubi tego typu obyczajowe powieści, znajdzie w niej coś dla siebie!

Polecam.

 

Joanna Kietlińska – Tam, gdzie matka mówi dobranoc

Please follow and like us:


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.